Als Karl Buskohl word je natuurlijk nooit beroemd, maar ook onder zijn pseudoniem Carl Carlton kende ik hem niet. En toch heeft deze Duitser bij tal van Nederlandse bandjes gespeeld: Herman Brood's Wild Romance, Long Tall Ernie & The Shakers, Time Bandits en Vitesse. Naderhand heeft hij gespeeld bij landgenoten Udo Lindenberg en Peter Maffay en zelfs met Mink DeVille, Joe Cocker en Robert Palmer. Sinds enkele jaren maakt de man ook cd's met zijn eigen band, de Songdogs. En ook de bezetting daarvan leest als een popencyclopedie van podiumbeesten: onder anderen Wyzard en Mo Moses (beiden Mother's Finest) en Bobby Keys (saxofonist bij o.a. de Stones) en gastmusici Levon Helm (The Band) en Sonny Landreth (John Hiatt). Tot zover de afdeling namedropping. Die namen geven echter wel aan dat het gaat om mensen die je niet meer hoeft te vertellen hoe ze hun partijen moeten spelen. En dat blijkt wel op dit dubbelalbum met een heerlijke live-cd en een cd met bijzondere tracks, zoals een leuke cover van Lennon's Instant Karma. Carlton en zijn zanghondjes spelen heerlijk ontspannen rock 'n' roll met uitstapjes naar reggae en funk. Vooral de live-cd is één groot feest, waarbij ze op de beste momenten zelfs Little Feat naar de kroon steken. Het is allemaal al honderd keer eerder zo gedaan, maar zelden werd ik er zo vrolijk van! Bij een site over Long Tall Ernie stond vermeld dat Jan Rietman als enige ooit echt is doorgebroken. Had je gedacht! Dat revue-orkestje van Rietman mag de veters van deze Songdogs niet eens vastmaken!


UK Release Notes:--------
"Guitar-slinger" Songwriter Carlton, born in Frisia, North Germany, raised on afarm, on the road since his early youth, managed to make his name as an extraordinarily talented and internationally renowned musician.At the age of 17, infected with Soul and Rhythm & Blues, he left home for good and moved to the Netherlands, where, he signed up with rock bands like Herman Brood, Long Tall Ernie & the Shakers and most successful with Vitesse who scoreda pile of Top Ten hits in the early 80s. A little later he moved over to New York invited to play with Mink DeVille, who recruited him during a tour in Holland. From there he then stopped over in London working for Manfred Mann's Earthband and returned to play in Germany in the late 80s, working with German stars like Udo Lindenberg, Trio's Stephan Remmler, Nina Hagen, Peter Maffay, George Kranz and Wolfgang Niedecken.With a circle of fellow Dutch musicians he formed a band named "New Legend" in 1989.

They recorded 2 critically acclaimed albums for RCA, but a clash of egos made this formation a short lived one.Since the early 90s Carl Carlton has lived in Dublin, Ireland together with his wife Natasha, incidentally the artist responsible for the wonderful paintings on the Songdogs album covers, and their kids, Keanu, Jessica and Max. (Natasha and Carl seperated in 2005). Nevertheless she will continue to produce her popular artwork for the Songdogs).Carl finally had his coming-out with his very first solo album in 2001,"Revolution Avenue" and the successful follow-up "Love & Respect" released in 2003.

Perhaps "The Songdogs" would have never seen the light of day, were it not for Robert Palmer, who adjured Carlton to eventually start his very own career and finally record his material. Carl had worked with Robert since 1994. (With Palmer's death in October 2003, Carl has lost a true and faithful friend and collaborationist, but above all a teacher, brother and mentor.)Truly a rocking and rolling globe-traveller, Carlton has an impressive list of international stars on this agenda. He produced, wrote and played with the likes of Robert Palmer, Joe Cocker, Jimmy Barnes, Keb Mo, Alannah Myles, Eric Burdon,Amanda Marshall, Yothu Yindi to name but a few.The first Songdogs recording session took place in Louisiana's Dockside Studios,down in the heart of the swamps, during September 2000. If the southerly atmosphere of the album stirs you up to listen, wait till you've read the credits! A choice of great musicians who made American rock history: there's slide- guitarist Sonny Landreth, known for his work with John Hiatt and the Goners, keyboarder Ian McLagan (Small Faces, Rolling Stones), Carl's true heroes, Levon Helm (drums) and Garth Hudson (keyboards) of The Band, Jon Smith(sax) and Steve Howard (trumpet) known as Edgar Winter's Legendary White Trash Horns and of course, inevitable Robert Palmer on background vox and percussion.Then, with a bang, there is the core of the Songdogs, Wyzard (bass) and Moses Mo(guitar), both members of Atlanta's funk rock sensation Mothers Finest, BertramEngel (drums) and Pascal Kravetz (organ, piano, clavinet, Wurlitzer). Ronnie Wood of the Rolling Stones, who happens to be a pal of Carl's, living in the Dublin vicinity, helped out with 2 songs, "Breath on me" and "I can feel the fya".

He also suggested and introduced Mac and Bobby Keys to Carl. Both have played with the Songdogs ever since. (Bobby joined the Songdogs on their first tour in 2001)The atmosphere reflected in Carlton's "Revolution Avenue", is reminiscent of the spirit that made The Band a personification of American rock, their ability toexpress a whole generation's hopes, dreams and fears, their feeling of homelessness and loss, of being disoriented and at the same time ready to go,The 13 tracks offer a bright collection of what makes the heart of American rockmusic, a truly traditional and wide-ranging masterpiece of Americana. An album that through to the smallest details breathes the odyssey of its author, who has managed to focus his musical passions.No surprise that the album features a Robert Johnson song "From Four To Late",and a never before released "God's Gift To Man" by Tom Petty. But, most importantly, Carlton himself proves to be a versatile and interesting songwriter. If you like saddle-proof shuffles, funky "Little Featish" grooves ordown-to-earth Rolling-Stones-style rock, this is your record. But there's alsoroom for that Mississippi-Delta Blues and the "second-line" New Orleans-sound."Revolution Avenue" leads straight to your heart and soul - no detours, no prisoners.No wonder, considering the all-star line-up, but it does seem like a miracle that a European musician should be able to spiritualize this cultural heritageso immaculately. It's been a long way for Carl to walk his "Revolution Avenue",but every step of it has been worth while when he sings "Coming Home", you can feel his sensitivity, determination and at the same time his vulnerable soulcreep through the speakers into your heart.In 2001/2, after launching their first album, the band toured intensively in Europe building up a steady growing following, revelling in their first chart success and rave reviews. The economic factor was of course supplanted by their fierce enthusiasm as if they still were reeling in their teens, far from beings ensible family men. (manager's statement)Carl knew this would be a hardroad and endurance was the word of the hour intimes of push-button-drums, artificial sounds and a music business in rapid decline and turmoil. In 2003 Carl teamed up again with Robert Palmer, whom hepersuaded to contribute a song to a Robert Johnson tribute album (Grammy nominated), featuring Taj Mahal, Hubert Sumlin, B.B. King amongst others, after being asked by producer John Snyder who outed himself as a big Songdogs and Palmer fan. Robert and Carl delivered a breathtaking "Milk Cow Calf's Blues",stripped to just a groove, Robert's vocal and Carl's slide guitar Robert craved for more .. a year later "Drive" was released, a musical masterpiece entering the Billboard Blues Top Ten, attended by overwhelming reviews worldwide.(Besides his own albums, Carl rates this album "Drive" his personal guitar masterpiece.)Carl Carlton and the Songdogs regrouped in November 2002 back at Dockside Studios in Lafayette Louisiana, pockets full of songs, ready to record their second blast. Again the Songdogs deliver relentlessly that musical Mississippi Delta Music-GumboRock'n Roll, a sprinkling of Rhythm & Blues with a touch of Country and Reggae.

Trademark Songdogs at its finest! The same line-up as thefirst session except Bobby Keys, just coming off the Stones Licks Tour, joined them for the first time in the studio after already sharing the stage on their first tour.Carl, besides his love for Reggae and everything that grooves, also being an "alternative" country music and pedal steel fanatic, found a fundamental contribution in Richard Comeaux (pedal steel). Levon and Sonny teamed up again,so did Jon Smith and Steve Howard. The wonderful voice of Charlene Howard which decorated Revolution Avenue so marvellously, got a partner in rising star, EMI singer Shannon McNally from New Orleans.Robert Palmer again arranged and delivered stunning ethnic choruseson the titletrack "Love, Understanding and Respect". And famous German soul/rap vocalist Xavier Naidoo guested on vocals released in May 2003 the album stood the test ofexpectations fuelled by its predecessor. Carl and the Songdogs hit the the road again in Summer 2003. In order to reproduce the sounds of Love and Respect herecruited pedal-steel, mandoline and steel-player Martin Huch, who fit like aglove in the new Songdogs line-up. When Carl's old buddy Bertram Engel lent his drumming skills to a Udo Lindenberg production and tour, Wayne P. Sheehy another of Carl's Irish mates and known as drummer for Ron Wood & Hothouse Flowers jumped in and took over as timekeeper and fun-raiser.A warm welcome to Martin and Wayne, true Songdogs!!Unfortunately due to his extreme and exhausting work-schedule Carl suffered a breakdown at the end of this tour in front of an audience and running TV cameras. A few weeks later Robert passed away. Carl now was stopped in his tracks, more than ready for a break, but not before he ful filled his obligationas musical director to the successful Musical Event "Tabaluga" in November/December.The Songdogs completed the "Cahoots & Roots Tour" with ripping performances in February, closing this episode with the legendary "Rockpalace" TV Show in Germany and in September 2005 a rambunctious "Beat Club" performance.A complex double album consisting of one disc live and a second filled with special performances, featuring Robert Palmer with his very last live-appearance, the Songdogs backing him on a couple of smoking tunes. All 3 albums so far are a "must-have", made by an extremely likeable Artist who hasboth his feet firmly on the ground and whose love of music is so inspiring that both musicians and audience are "committed" to him.

In 2005 he completed a much acclaimed album with Eric Burdon (Soul of a man, SPV)produced by Tony Braunagelin Johnny Lee Schell's studio in LA. (Eric Burdon-vox, Hutch Hutchinson-bass,Ivan Neville-clavinet /organ, Mike Finnigan-organ/piano, Johnny Lee Schell and Carl Carlton-guitars) Currently Carl is working on his project "The Route", a film-, or better, a comprehensive multi media project following the roots of contemporary music all the way from Africa to America, by travelling the old slave route on a two-masted schooner with his band The Songdogs.

"Gitaar-slinger" Songwriter Carlton, geboren in Frisia, Noord-Duitsland, opgegroeid op de boerderij, op de weg sinds zijn vroege jeugd, slaagde erin naam te maken als een buitengewoon getalenteerde en internationaal bekende muzikant. Op 17-jarige leeftijd besmet met Soul en Rhythm & Blues, hij verliet het huis voorgoed en verhuisde naar Nederland, waar hij zich inschreef bij rock bands als Herman Brood, Long Tall Ernie & the Shakers en het meest succesvol met Vitesse die begin jaren 80 een stapel Top Tien-hits scoorde. Even later verhuisde hij naar New York uitgenodigd om te spelen met Mink DeVille, die hem rekruteerde tijdens een tour in Nederland. Van daar stopte hij toen in Londen waar hij werkte voor Manfred Mann's Earthband en keerde terug naar spelen in Duitsland eind jaren 80, werkend met Duitse sterren zoals Udo Lindenberg, Trio's Stephan Remmler, Nina Hagen, Peter Maffay, George Kranz en Wolfgang Niedecken. Met een kring van mede- Neder-landse muzikanten richtte hij in 1989 een band op met de naam "New Legend".

Ze namen 2 veelgeprezen albums op voor RCA, maar een botsing van ego's maakte deze formatie tot een van korte duur. Sinds het begin van de jaren 90 woont Carl Carlton samen in Dublin, Ierland met zijn vrouw Natasha, overigens de kunstenaar die verantwoordelijk is voor de prachtige schilderijen op de albumhoezen van Songdogs, en hun kinderen, Keanu, Jessica en Max. (Natasha en Carl gescheiden in 2005. Toch zal ze haar populaire kunstwerken blijven maken voor de Songdogs). Carl had eindelijk zijn coming-out met zijn allereerste solo-album in 2001, "Revolution Avenue" en het succesvolle vervolg "Love & Respect", uitgebracht in 2003.

Misschien zou "The Songdogs" nooit het daglicht hebben gezien, ware het niet voor Robert
Palmer, die Carlton opdroeg om uiteindelijk zijn eigen carrière te beginnen en uiteinde-
lijk zijn album op te nemen materiaal. Carl had sinds 1994 met Robert samengewerkt. (Na de dood van Palmer in oktober 2003, Carl heeft een echte en trouwe vriend en collaborateur verloren, maar vooral een leraar, broer en mentor.) Echt een rockende en rollende wereldreiziger, Carlton heeft een indrukwekkende lijst van internationale sterren op deze agenda. Hij produceerde, schreef en speelde met de likes van Robert Palmer, Joe Cocker, Jimmy Barnes, Keb Mo, Alannah Myles, Eric Burdon, Amanda Marshall, Yothu Yindi om er maar een paar te noemen. De eerste Songdogs-opnamesessie vond plaats in Louisiana's Dockside Studios, in het hart van de moerassen, in september 2000. Als de zuidelijke sfeer van het album prikkelt om te luisteren, wacht maar tot je het hebt gelezen credits! Een keuze uit geweldige muzikanten die Amerikaanse rockgeschiedenis hebben geschreven: er is slide-
gitarist Sonny Landreth, bekend van zijn werk met John Hiatt and the Goners, keyboarder Ian McLagan (Small Faces, Rolling Stones), Carl's ware helden, Levon Helm (drums) en Garth Hudson (keyboards) van The Band, Jon Smith (sax) en Steve Howard (trompet) bekend als de legendarische White Trash Horns van Edgar Winter en natuurlijk onvermijdelijk Robert Palmer op achtergrondvox en percussie. Dan, met een knal, is daar de kern van de Songdogs, Wyzard (bas) en Moses Mo (gitaar), beide leden van Atlanta's funkrock sensatie Mothers Finest, BertramEngel (drums) en Pascal Kravetz (orgel, piano, clavinet, Wurlitzer). Ronnie Wood van de Rolling Stones, die toevallig een vriend van Carl is, leeft in de buurt van Dublin, geholpen met 2 nummers, "Breath on me" en "I can feel the fya".

Hij stelde ook voor en stelde Mac en Bobby Keys voor aan Carl. Beiden hebben gespeeld met de Songdogs sindsdien. (Bobby voegde zich bij de Songdogs tijdens hun eerste tour in 2001) De sfeer weerspiegeld in Carlton's "Revolution Avenue", doet denken aan de geest die The . maakte Band een personificatie van Amerikaanse rock, hun vermogen om uitdrukking te geven aan een hele generatie hoop, dromen en angsten, hun gevoel van dakloosheid en verlies, gedesoriënteerd te zijn en tegelijkertijd klaar om te gaan, de 13 tracks bieden een heldere verzameling van wat de hart van de Amerikaanse rockmuziek, een waarlijk traditioneel en veelzijdig meesterwerk van Amerikaans. Een album dat tot in de kleinste details de odyssee van zijn eigen ademt auteur, die erin is geslaagd zijn muzikale passies te concentreren. Geen verrassing dat het album bevat een Robert Johnson-nummer "From Four To Late", en een nooit eerder uitgebracht "God's Gift To Man" door Tom Petty. Maar het belangrijkste is dat Carlton zelf een veelzijdig en interessante liedjesschrijver. Als je van zadel-proof shuffles houdt, funky "Little Featish" grooves ordown-to-earth Rolling-Stones-achtige rock, dit is jouw plaat. Maar er is ook ruimte voor die Mississippi-Delta Blues en het "tweedelijns" New Orleans-geluid. "Revolution Avenue" leidt rechtstreeks naar je hart en ziel - geen omwegen, geen gevangenen. Geen wonder, gezien de all-star line-up, maar het lijkt een wonder dat een Europese muzikant zou moeten zijn in staat om dit culturele erfgoed zo onberispelijk te vergeestelijken. Het is een lange weg geweest voor Carl om zijn "Revolution Avenue" te lopen, maar elke stap ervan is de moeite waard geweest als hij zingt "Coming Home", je voelt zijn gevoeligheid, vastberadenheid en tegelijkertijd zijn kwetsbare zielsverdriet ugh de luidsprekers in je hart.In 2001/2, na de lancering van hun  eerste album toerde de band intensief door Europa en bouwde een gestaag groeiende aanhang op, genietend van hun eerste hitparadesucces en lovende recensies. De economische factor was natuurlijk verdrongen door hun felle enthousiasme alsof ze nog in hun tienerjaren aan het bijkomen waren, verre van wezens in staat huisvaders. (verklaring van de manager) Carl wist dat dit een moeilijke weg zou worden en uithoudingsvermogen was het woord van het uur in tijden van drukknop-drums, kunstmatige geluiden en een muziekbedrijf in snel verval en beroering. In 2003 werkte Carl opnieuw samen met Robert Palmer, die hij overhaalde om een ??nummer bij te dragen aan een Robert Johnson-tributealbum (Grammy genomineerd), met onder andere Taj Mahal, Hubert Sumlin, B.B. King, na te zijn geweest gevraagd door producer John Snyder die zich ontpopte als een grote fan van Songdogs en Palmer. Robert en Carl leverde een adembenemende "Milk Cow Calf's Blues", uitgekleed tot slechts een groove, Robert's zang en Carl's slide-gitaar Robert verlangde naar meer .. een jaar later was "Drive" uitgebracht, een muzikaal meesterwerk dat de Billboard Blues Top Ten binnenkomt, bijgewoond door overweldigende recensies wereldwijd. (Naast zijn eigen albums, beoordeelt Carl dit album als "Drive" zijn persoonlijk gitaarmeesterwerk.) Carl Carlton en de Songdogs hergroepeerden zich in november 2002 terug bij Dockside Studios in Lafayette Louisiana, zakken vol met liedjes, klaar om hun tweede explosie. Opnieuw brengen de Songdogs meedogenloos die muzikale Mississippi Delta Muziek-GumboRock'n Roll, een snufje Rhythm & Blues met een vleugje Country en Reggae.

Handelsmerk Songdogs op zijn best! Dezelfde line-up als de eerste sessie behalve Bobby Keys, ik kwam net van de Stones Licks Tour en voegde zich daarna voor het eerst bij hen in de studio al het podium delen tijdens hun eerste tour.Carl, naast zijn liefde voor Reggae en alles wat groove, ook een "alternatieve" countrymuziek en pedal steel fanatiek, vond een fundamentele bijdrage in Richard Comeaux (pedaalstaal). Levon en Sonny werkte weer samen, net als Jon Smith en Steve Howard. De prachtige stem van Charlene Howard, die Revolution Avenue zo prachtig versierde, kreeg een partner in rijzende ster, EMI zanger Shannon McNally uit New Orleans. Robert Palmer weer gearrangeerd en afgeleverd prachtig etnisch refrein op het titelnummer "Love, Understanding and Respect". en beroemd Duitse soul/rap zanger Xavier Naidoo te gast op zang uitgebracht in mei 2003 het album doorstond de test van verwachtingen gevoed door zijn voorganger. Carl en de Songdogs slaan de in de zomer van 2003 weer de weg op. Om de klanken van Liefde en Respect te reproduceren hier aangeworven pedal-steel, mandoline en steel-speler Martin Huch, die als gegoten zitten de nieuwe line-up van Songdogs. Toen Carl's oude maatje Bertram Engel zijn drumkunsten leende aan een productie en tour van Udo Lindenberg, Wayne P. Sheehy, een andere Ierse maat van Carl en bekend als drummer van Ron Wood & Hothouse Flowers sprong erin en nam het over als tijdwaarnemer en fun-raiser.Een warm welkom aan Martin en Wayne, echte Songdogs!!Helaas vanwege zijn extreem en vermoeiend werkschema Carl kreeg aan het einde van deze tour in voor een publiek en met tv-camera's. Een paar weken later overleed Robert. Carl werd nu gestopt in zijn sporen, meer dan klaar voor een pauze, maar niet voordat hij vol was zijn verplichtingals muzikaal leider van het succesvolle Musical Event "Tabaluga" in November/december. De Songdogs voltooiden de "Cahoots & Roots Tour" met rippen optredens in februari, waarmee deze aflevering wordt afgesloten met de legendarische tv-show "Rockpalace" in Duitsland en in september 2005 een onstuimige "Beat Club"-optreden. Een complexe dubbelganger album bestaande uit een schijf live en een tweede vol met speciale uitvoeringen, met Robert Palmer met zijn allerlaatste live- optreden, de Songdogs steunen hem op een paar rokende muziek. Alle 3 albums tot nu toe zijn een "must-have", gemaakt door een buitengewoon sympathieke artiest die met beide voeten op de grond staat en wiens liefde voor muziek zo inspirerend is dat zowel muzikanten als publiek zijn "toegewijd" aan hem.

In 2005 voltooide hij een veelgeprezen album met Eric Burdon (Soul of a man, SPV)geprodu-
ceerd door Tony Braunagelin Johnny Lee Schells studio in LA. (Eric Burdon-vox, Hutch Hutchinson-bas, Ivan Neville-clavinet /orgel, Mike Finnigan-orgel/piano, Johnny Lee Schell en Carl Carlton-gitaren) Momenteel Carl werkt aan zijn project "The Route", een film-, of beter, een uitgebreide multi mediaproject dat de wortels van hedendaagse muziek volgt, helemaal van Afrika tot Amerika, door met zijn band de oude slavenroute af te leggen op een tweemastschoener Songdogs.


© Copyrights Freetimeweb