THIS PAGE IS PART OF A FRAMESET,  CLICK HERE FOR THE LONG TALL ERNIE SITE

LONG TALL ERNIE & THE SHAKERS - MUSIC
THIS SITE'S JUST TO CATALOQUE MY COLLECTION IN USING IT AS A DATABASE
THESE PAGES ARE PURELY FOR EDUCATIONAL USE TO INFORM YOU
I DON'T S E L L THE MUSIC

 
THE MOANS 1964-1966
 

BIOGRAPHY DUTCH / UK
 

Name Instruments Start End
Erlend Josephy Guitar 1964 1965
Alfons Haket Guitar 1964 01.11.66
Herman Brood Keyboard 1964 01.11.66
Jos Hesseling Guitar 1964 10.10.64
Alan Macfarlane Drums 1964 25.06.65
Peter de Leeuwe Guitar 02.03.65 14.08.65
Karel Kaayk Guitar 01.04.65 19.05.65
Cees Best Guitar 01.04.65 08.08.65
Sjoerd van de Duim Vocals 19.05.65 01.11.66
Wim Hubers Drums 25.06.65 01.11.66
Jaap van Eik Bass 01.10.65 01.11.66

BIOGRAPHY

The first photo of The Moarts (later The Moans), The Howls
DUTCH
De eerste beatgroepen die in Arnhem rond 1964 opdoken waren The Crabs, The Roosters, The Cheat Five en The Howls, waarvan de bezetting van de laatste formatie werd gevormd door een paar knapen die elkaar kenden van de kunstacademie. De naam Sound Magics werd al spoedig veranderd in The Moarts - The Moans, afgeleid van de bekende song “Moanin’ van jazz-virtuoos Art Blakey.

Het eerste regionale optreden vond plaats in oktober 1964 in de Gendtse zaal Providentia, tijdens een groots opgezette teenagershow waar de tweede prijs (een beker) werd behaald. De bezetting bestond op dat moment uit Jaap van Eik, Herman Brood, Erlend Josephy, Alfons Haket en Alan McFarlane. Ze waren de eerste musici die beat en Rhythm & Blues bracht zoals The Rolling Stones dat in Engeland deden: wild, ruig en vooruitstrevend ! De begintijd was moeilijk: hun kleding, lange haar en optreden werd door oudere mensen als ‘vies en ongehoord’ van de hand gewezen. Daarentegen accepteerde de jeugd The Moans zoals ze waren. Vaak werd hen de toegang tot zalen en hotels geweigerd of werd een show halverwege afgebroken.

Er bleven echter genoeg gelegenheden over om voor honderden gillende en stampende fans een concert te geven. De Moans werden een begrip en kregen op die manier aandacht van de pers, wat resulteerde in een groot interview in het Arnhems Dagblad. De tijden van droog brood waren nu definitief voorbij en nu verschillende instanties begonnen te merken dat The Moans publiekstrekkers waren, werden ze steeds vaker uitgenodigd voor optredens. Toppers uit het repertoire die het destijds heel goed deden bij het publiek waren o.a “Empty Heart en “Bye bye Johnny”.
 

Begin 1965 kreeg de band door manager Willy Schwenken werk in Duitsland ( hij verkocht The Moans als een Engelse groep ), voornamelijk in Westfalen en Sauerland. Op de stencils die hij in de zalen uitdeelde verkondigde hij echter de meest fantastische dingen. Het was voor de bandleden ieder keer weer een verrassing om te lezen hoe ze nu weer heetten en waar ze vandaan kwamen. Maar het Duitse publiek slikte alles. Zelfs al spraken de jongens gewoon Nederlands met elkaar terwijl het publiek er bij stond. Een populaire kreet van de Duitse fans was ‘Kein Beatles, kein Stones, aber The Moans ‘. Op 6 mei van datzelfde jaar volgde een live-optreden mét interview voor de VPRO-radio in het programma Ronduit, waar The Moans een vertolking brachten van het Manfred Mann-nummer “Don’t ask me what I say”. De tijd dat The Moans bijna ieder weekend in Duitsland speelden was voor alle jongens een geweldig fijne periode.

Na al eerder enkele personeelswisselingen te hebben ondergaan kwam op 16 mei 1965 zanger Sjoerd van der Duim de band versterken. Op 10 juni daaropvolgend speelden The Moans voor een lege zaal in het K.A.B.-gebouw te Arnem. Een plaatselijke muziekhandelaar (J.Scharrenberg) had twee talentscouts van Artone uitgenodigd om proefopnamen te maken van The Moans en een of andere Hawaiian-groep. Van The Moans werden drie covers opgenomen: “Don’t bring me down ( Pretty Things), Dimples (Animals) en Don’t ask me what I say (Manfred Mann). De auditie werd voor beide groepen afgewezen. In juni 1965 werd Alan McFarlane vervangen door Wim Hubers.
 

Op 14 juli werd een concert van de band in Giethoorn afgebroken omdat The Moans te hard speelden. Op last van de Giethoornse burgemeester werden ze door de politie de zaal uitgezet. Dat optreden wat door zo’n 500 fans werd bezocht, was voor de Giethoornse burgerij wekenlang gespreksstof.

Op 8 augustus kwam een vriend van Herman Brood, drummer Peter de Leeuwe (later naar The Bintangs) de band versterken, maar werd er een paar dagen later al weer uitgeschopt. De bezetting op dat moment bestond uit Herman Brood, Jaap van Eik, Sjoerd van der Duim, Alfons Haket en Wim Hubers.

Eind ’65 speelde de band voornamelijk in Duitse clubs als beroepsmusici, waar zij in diverse clubs maandcontracten hadden. In november 1966 kreeg Herman Brood een aanbieding om in Cuby & The Blizzards te komen spelen waarna hij de band verliet. Kort daarna ging Sjoerd van der Duim bij het Utrechtse Fullhouse spelen terwijl Alfons Haket terecht kwam bij Surfin’ Co en iets later bij de befaamde Sound Magics. 

Herman Brood over The Moans: (1985)
“Je kunt het je nu haast niet meer voorstellen, maar door lang haar te hebben, had je al bestaansrecht ! Dat was wel handig en op zichzelf al een doorbraak. Wat Arnhem vooral voor mij betekende was toch dat ik als boerenlul in 1964 plotseling in een redelijk grote stad terechtkwam. En wel in het kunstenaarsmilieu. Als je achttien bent is dat kennelijk hoogst interessant. Ik had er in ieder geval naar toe geleefd, naar het ‘op de kunstacademie gaan’, want ik dacht: Nou, daar gaat het gebeuren, daar wordt het feest ! Toen bleek het weer zo’n zelfde kloteschooltje te zijn. Ik zat als het ware weer op de HBS met cijfers, huiswerk en dat hele geouwehoer. Het kind was teleurgesteld, dat begrijp je wel. Enfin, toen kwamen The Moans en dat ging in zo’n stroomversnelling dat ik tekenen plotseling niets meer vond, terwijl ik altijd tekenaar had willen worden. Het leukste van die tijd was, dat je met een gitaartje onder de arm de bus inging om aan een talentenjacht mee te doen. Je won en je zat in de molen. De spontaniteit van toen was misschien een soort voorloper van wat er nu gebeurt. Ik vond het allemaal behoorlijk spannend, dat weet ik wel. Met Japie, Alfons en Alan hadden we de showbizz elementen instinktief door: publiciteit, de beuk er in, aanvallend spel en moeiteloos stapten we met de versterker in de hand de bus in om in een naburig dorp een talentenjacht te winnen, volledig overtuigd van onszelf, want andere bandjes vonden we op z’n minst gemompel van bedelaars. Collegialiteit? Had ik toen al geen last van!
(zie ook: Moan)

Het volledige verhaal en meeste foto's: Arnhem Beat '60 van Jeannette Joosten, 1985
 

BRON: poparchief-arnhem

GEEN OPNAMEN VAN UITGEBRACHT



BIOGRAPHY UK
THE MOANS / MOAN (Arnhem)
 

After the performance Josephy announced his last presence in the band

During 1964  the city of Arnhem, situated at the German border, knew lots of upcoming beatgroups like The Crabs, Roosters, Cheat Five and The  Howls, whose name quickly changed into The Moans, named after the Art Blakey song “Moanin’”.

Members were all students from the Arnhem Art School, who were inspired by The Pretty Things and The Rolling Stones, walking around with long hair and funny clothes. They joined lots of beat contests in the area, bringing their gear by bus, but many times they won themselves a price. Personell: Herman Brood , Erlend Josephy, Alfons Haket, Jaap van Eik and Alan McFarlane.

In 1965 their manager got them lots of weekend contracts in Germany where he sold The  Moans as a British beatgroup, attracting hundreds of punters who believed just that, even if the boys spoke Dutch with each other (!) 

A popular yell at the time was “No Beatles, no Stones, we want The Moans…..” In May during that same year The Moans  did a Dutch radio show, got into the local newspapers and  were getting a lot of work in The Netherlands as well.

SOURCE: DHP ENCLOPEDIA A - Z

The complete story and almost all photo's: Arnhem Beat '60 van Jeannette Joosten, 1985 

NO RECORDINGS HAS BEEN RELEASED


06.12.2006

ERLEND JOSEPHY in 1985

ERLEND JOSEPHY photo's 2006 Taken from TV

Click on Picture to Enlarge

DUTCH
Erlend Josephy, gitarist bij MOAN - 1964 1965, was te zien op Talpa TV, Holland in Deal or No Deal op 04.12.06.

UK
Erlend Josephy, guitarplayer in MOAN - 1964 1965, did an appearance on Talpa TV, Holland in Deal or No Deal, date 04.12.06.



Jeugdsoos "De Groene Fles", Apeldoorn - Coda Archief 1966

 
TO MOAN 1967 - 1973


© Copyrights Freetimeweb